characters È دیوان‎‎ Dīvān ↠ E-book, or Kindle E-pub


Free read دیوان‎‎ Dīvān

دیوان‎‎ Dīvān

Divan dfinition de divan et synonymes de divan franais Divan dīvān ou dīwān en persan دیوان le mot persan signifiant office bureau administration Diwan de la Cour royale ; Divan en un recueil de posies lyriues des littratures orientales; Divan un sige bas et allong sans bras ni dossier couramment associ la psychanalyse Dīvān i ānvarī | Gallica Dīvān i ānvarī manuscrits Accder au site de la Bibliothue nationale de France Divan newikiscom Divan dīvān ou dīwān en persan دیوان le mot signifiant office bureau administration Diwan de la Cour royale Dans les arts Dvan sazı est un luth manche long rencontr en Turuie en Albanie en Bosnie Herzgovine en Grce en Armnie et en Azerbadjan ; Dīvān i de la chane d'or Bibliothue numriue mondiale Dīvān i Silsilah va al Ẕahab littralement Le recueil de la chane d'or est un ouvrage littraire persan en vers Il fait partie d'une collection littraire en sept volumes de Mowlana Noor al Din Abd al Rahman Jami − clbre rudit et pote soufi persan Cette collection appele Haft awrang Les sept trnes constitue l'une des premires œuvres majeures de Jami Dīvān i Ḥāfiẓديوان حافظ | Tezhip Minyatrler Sanat Ağu Bu Pin Behrouz tarafından keşfedildi Kendi Pinlerinizi keşfedin ve Pinterest'e kaydedin Download Epub ☹ دیوان‎‎ Dīvān ♨ Paris forward دیوان‎‎ Dīvān synopsis Kindle M M M L N M L Igmuniv Mlv% %% % % %% %% Filenancena Filenancena GForge Proced دیوان منجیک ترمذی اشعار پراکنده؛ سدۀ چهارم هجری Dīvān i E Shavarebi ed Dīvān i Munjīk i Tirmizī Collected Poems th Century Tehran Written Heritage Research Institute Miras e Maktoob دیوان كلیات شمس تبریزی by Rumi Dīvān e Šams e Tabrīzī The Works of Šams Tabrīzī Rumi Dīvān e Kabīr or Dīvān e Šams e Tabrīzī The Works of Šams Tabrīzī or Dīvān e Šams is one of Mawlānā Jalā Hafez by Sayeh Hafez Hushang EbtehajHushang Ebtehaj H E Sayeh‎ lit Shade is an Iranian poet of the 20th century whose life and work spans many of Iran's political cultural and literary upheavalsHafez collected works are regarded as a pinnacle of Persian literature and are often found in the homes of people in the Persian speaking world who learn his poems by heart and still use them as proverbs and sayings His life and poems have been the subject of much analysis commentary and interpretation influencing post 14th century Persian writing than any other authorتاریخ خوانش این نسخه سال 1994 میلادیزلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست، پیرهن چاک، و غزلخوان و صراحی، در دستنرگسش عربده جوی و، لبش افسوس کنان، نیم شب، دوش، به بالین من آمد، بنشستسر، فرا گوش من آورد، و به آواز حزین، گفت ای عاشق دیرینه ی من، خوابت هستعاشقی را، که چنین، باده ی شبگیر دهند، کافر عشق بود، گر نشود، باده پرستبرو، ای زاهد و بر دُردکِشان، خرده مگیر، که ندادند جز این تحفه، به ما، روز الستآنچه او ریخت، به پیمانه ی ما، نوشیدیم، اگر، از خمر بهشت است و، گر از، باده ی مستخنده ی، جام می و، زلف گره گیر نگار، ای بسا توبه، که چون توبه ی حافظ، بشکست چند سطر برای آشنائی با نسخه ی حافظ به سعی سایه نسخه ی حافظ به سعی «سایه»، از زمان نخستین انتشار توسط انتشارات توس در زمستان سال 1372هجرت خورشیدی تا به امروز، از آوازه ی ویژه، و گرانبار خویش همچنان بهره می­برد؛ هرچند، «هوشنگ ابتهاج، هـا سایه» نیز، خود از نسخه ی «خانلری» سود برده است، و کار را با مقابله ی دیوان با نسخه ­های سی ­و یک گانه ی مرجع، و اقدم نسخ دنبال نموده، و سعی بسیار کرده است؛ در آغوش «حافظ به سعی سایه»، 484غزل ناب و 4قصیده، 5مثنوی و 10قطعه و 16غزل مشکوک غنوده است، و هر آنگاه که سر کتاب باز کنید، بلادرنگ نرگس شهلای خود، به غمزه و عشوه میگشایند؛ در آرایش کتاب، تا صفحه ی 51، مقدمه ی سایه به تاریخ اسفند 1372هجری خورشیدی، بر تارک صفحات کتاب بنشسته است، سپس تا صفحه ی 73، فهرست الفبایی قافیه و مطلع است، و تا صفحه ی 78، راهنمای جدول و نشانه ی نسخه ­ها در پی آمده، آنگاه غزل­های آرمیده از صفحه ی 81، تا ص 564، کتاب را با سند محضری، به نام خویش ثبت کرده ­اند، سپس قصیده ­ها از صفحه ی 567، تا صفحه ی 580، پاچه ­خواری خوش ­آیند خویش آغازیده­ اند؛ مثنوی­ها از صفحه ­های 583، تا ص 593، رخ ابیات خویش برون ­آورده، کشف حجاب کرده ­اند، قطعه ­ها نیز از صفحه ی 597، تا ص 606، شهد خویش به این «کندوی عسل» افزوده ­اند؛ آنگاه غزل­های مشکوک از دیدگاه «سایه»، از صفحه ی 609، آغاز، و به صفحه ی 624، خود را، لای صفحات، از خجالت مخفی کرده ­اند؛ در ادامه­ ی آرایش کتاب سپس ابیات عربی ست، با ترجمه ی جناب دکتر «محمدرضا شفیعی کدکنی»، که از صفحه ی 627، با ذکر شماره غزل و سطر آغاز، و در صفحه ی 639، به انتهای ابیات عربی می­رسند؛ جدول ماخذ، که نحوه ی حضور هر یک از بیت­ها در هر غزل، و در هر یک از سی ­و یک نسخه ی اساس پژوهش است، از صفحه ی 643، آغاز، و در صفحه ی 696، ختم به خیر می­شوند؛ سپس آمار استفاده از نسخه ­های اساس پژوهش در متن، از صفحه ی 699، تا ص 701، در پی می­آیند، و از صفحه ی 705، گزارش نسخه ­های کهن، اقدم، یا همان مراجع سی ­و یک گانه آغاز شده، و گزارش نسخه ها و کتاب، در صفحه ی 716، به پایان «سعی سایه» می­رسد؛تاریخ بهنگام رسانی 08061399هجری خورشیدی؛ ا شربیانی

Summary · E-book, or Kindle E-pub ✓ Hafez

دیگر بامقدمه وتصحیح درویش Publication Montral ubec M Safari impr Impression impr en Italie Dīvān i ānvarī | Gallica Dīvān i ānvarī manuscrits Accder au site de la Bibliothue nationale de France Hardcover دیوان‎‎ Dīvān Kindle Hardcover دیوان‎‎ Dīvān Kindle Hāfez حافظ Khwāja Shams ud Dīn Muḥammad Ḥāfeẓ e Shīrāzī was a Persian poet whose collected works The Divan are regarded as a pinnacle of Persian literature and are to be found in the homes of most people in Iran who learn his poems by heart and still use them as proverbs and sayings His life and poems have been the subject of Bibliothue universitaire des langues et civilisations I f v v دیوان حلیم Dīvān i Halīm Recueil des pices lyriues de Halīm Girāy prcd de la prface au f v v Copie acheve f v par Muhammed Recep Buhārī en II Recherche divan le divan A divan or diwan Persian دیوان‎ dīvān was a high government ministry in various Islamic states or its chief official see dewan The word recorded in English since Divan Diva de ambachtelijke meubelstoffeerderij van Leiden Bij ons kunt u terecht voor het op professionele wijze laten stofferen van al uw klassieke en moderne meubels DiVan pronađite najbolja دیوان منجیک ترمذی اشعار پراکنده؛ سدۀ چهارم هجری Dīvān i E Shavarebi ed Dīvān i Munjīk i Tirmizī Collected Poems th Century Tehran Written Heritage Research Institute Miras e Maktoob دیوان صوتی شمس تبریزی | دانلود بوی Dīvān e Kabīr or Dīvān e Šams e Tabrīzī The Works of Šams Tabrīzī Persian دیوان شمس تبریزی ‎‎ or Dīvān e Šams is one of Mawlānā Jalāl ad Dīn Muhammad Balkhī's masterpieces A collection of lyric poems that contains than verses it is written in the New Persian language and is considered one of the greatest works of Persian literatur The Divan Of Hafiz English PersianThe Persian poet Hafez 1320 1389 is best known as a Sufi mystic who incorporated elements of Sufism into his verses The state of God Realisation is symbolised through union with a Beloved and drinking the wine of spiritual love This compact version of the Divan of Hafez is a facsimile illuminated manuscript complete with beautiful Persian calligraphy and miniature illustrations There are 43 ghazals translated into English by classical scholar Gertrude Bell It is a truly beautiful introduction not only to the works of this beloved Sufi mystic but also to the artistry of Mahmoud Farshchian It is like getting two books in one poetry and artHafiz has no peer — GoethePoetry is the greatest literary form of ancient Persia and modern Iran and the fourteenth century poet known as Hafiz is its preeminent master Little is known about the poet's life and there are legends than facts relating to the particulars of his existence This mythic uality is entirely appropriate for the man known as The Interpreter of Mysteries and The Tongue of the Hidden whose verse is regarded as oracular by those seeking guidance and attempting to realize wishesA mere fraction of what is presumed to have been an extensive body of work survives This collection is derived from Hafiz's Divan collected poems a classic of Sufism The short poems called ghazals are sonnet like arrangements of varied numbers of couplets In the tradition of Persian poetry and Sufi philosophy each poem corresponds to two interpretations sensual and mystic This outstanding translation of Hafiz's poetry was created by historian and Arabic scholar Gertrude Bell who observed These are the utterances of a great poet the imaginative interpreter of the heart of man; they are not of one age or of another but for all time Includes Bell's translation of Hafez along with the original Persian Farsi Also included are Bell's extensive introduction on the life and poetry of Hafez and a preface by E Denison Ross

Hafez ✓ 9 Summary

L ad Dīn Muhammad Balkhī's masterpieces A collection of lyric poems that contains than verses it is written in the New Persian language and is considered one of the greatest works of Persian دیوان صوتی شمس تبریزی | دانلود بوی Dīvān e Kabīr or Dīvān e Šams e Tabrīzī The Works of Šams Tabrīzī Persian دیوان شمس تبریزی ‎‎ or Dīvān e Šams is one of Mawlānā Jalāl ad Dīn Muhammad Balkhī's masterpieces A collection of lyric poems that contains than verses it is written in the New Persian language and is considered one of the greatest works of Persian literature La notion de la naissance spirituelle travers la تعداد نشریات تعداد شماره‌ها تعداد مقالات تعداد مشاهده مقاله تعداد دریافت Divan Wikipdia Divan dīvān ou dīwān en persan دیوان le mot signifiant office bureau administration Diwan de la Cour royale Dans les arts Dvan sazı est un luth manche long rencontr en Turuie en Albanie en Bosnie Herzgovine en Grce en Armnie et en Azerbadjan ; Divan begi Wikipedia The Divan begi Persian دیوان‌بیگی ‎ romanized Dīvān beīgī was the Persian form of Turkic Diwan begi office which known as Imperial Chief Justice and translated as Lord High Justice was a high rank official in Judicial system of Safavid Iran – who acted as chief justice of Safavid capital and all over the kingdom's courts Divan newikiscom Divan dīvān ou dīwān en persan دیوان le mot signifiant office bureau administration Diwan de la Cour royale Dans les arts Dvan sazı est un luth manche long rencontr en Turuie en Albanie en Bosnie Herzgovine en Grce en Armnie et en Azerbadjan ; Notice bibliographiue Dīvān e Ḥāfẓ Texte imprim bā Titres Dīvān e Ḥāfẓ Texte imprim bā negarešī dīgar bā moaddameh va taṣḥīḥ Darvīš; دیوان حافظ Texte imprim با نگرشی The Poems of Hafez HafezKhwāja Shams ud Dīn Muḥammad Ḥāfeẓ e Shīrāzī known by his pen name Hafez Ḥāfeẓ 'the memorizer; the safe keeper' was a Persian poet who lauded the joys of love and wine but also targeted religious hypocrisy His collected works are regarded as a pinnacle of Persian literature and are often found in the homes of people in the Persian speaking world who learn his poems by heart and still use them as proverbs and sayings His life and poems have been the subject of much analysis commentary and interpretation influencing post 14th century Persian writing than any other authorXLIITRUE love has vanished from every heart;What has befallen all lovers fair?When did the bonds of friendship part?—What has befallen the friends that were?Ah why are the feet of Khizr lingering?—The waters of life are no longer clearThe purple rose has turned pale with fearAnd what has befallen the wind of Spring?None now sayeth A love was mineLoyal and wise to dispel my careNone remembers love's right divine;What has befallen all lovers fair?In the midst of the field to the players' feetThe ball of God's favour and mercy cameBut none has leapt forth to renew the game—What has befallen the horsemen fleet?Roses have bloomed yet no bird rejoicedNo vibrating throat has rung with the tale;What can have silenced the hundred voiced?What has befallen the nightingale?Heaven's music is hushed and the planets rollIn silence; has Zohra broken her lute?There is none to press out the vine's ripe fruitAnd what has befallen the foaming bowl?A city where kings are but lovers crownedA land from the dust of which friendship springs—Who has laid waste that enchanted ground?What has befallen the city of kings?Years have passed since a ruby was wonFrom the mine of manhood; they labour in vainThe fleet footed wind and the uickening rainAnd what has befallen the light of the sun?Hafiz the secret of God's dread taskNo man knoweth in youth or primeOr in wisest age; of whom would’st thou askWhat has befallen the wheels of Time?تاریخ نخستین خوانش سال 1971 میلادی و بارها پس از آنعنوان شعرهای حافظ؛ شاعر حافظ؛ا شربیانی

  • Hardcover
  • 1148
  • دیوان‎‎ Dīvān
  • Hafez
  • Persian
  • 02 December 2019
  • 9789640010419

About the Author: Hafez

Hāfez حافظ Khwāja Shams ud Dīn Muḥammad Ḥāfeẓ e Shīrāzī was a Persian poet whose collected works The Divan are regarded as a pinnacle of Persian literature and are to be found in the homes of most people in Iran who learn his poems by heart and still use them as proverbs and sayings His life and poems have been the subject of much analysis commentary and interpretation influencing post .



10 thoughts on “دیوان‎‎ Dīvān

  1. says:

    دیوان حافظ The Divan Hafez Khwāja Shams ud Dīn Muḥammad Ḥāfeẓ e Shīrāzī known by his pen name Hafez Ḥāfeẓ 'the memorizer; the safe keeper'; 1315 1390 was a Persian poet who lauded the joys of love and wine but also targeted religious hypocrisyHis collected works are regarded as a pinnacle of Persian literature and are often found in the homes of people in the Persian speaking world who learn his poems by heart and still use them as proverbs and sayings His life and poems have been the subject of much analysis commentary and interpretation influencing post 14th century Persian writing than any other authorتاریخ نخستین خوانش سال 1971میلادی و بارها پس از آنغزلی از حافظ، و نوشتاری در باره همین غزل از ا شربیانی۱ منم که شهره ی شَهرم به عشق ورزیدن، منم که دیده نیالوده‌ ام، به بد دیدن۲ به می پَرَستی ازآن نقش خود زدم برآب، که تا خراب کنم، نقش ِ خود پرستیدن۳ وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم، که در طریقت ِ مـا، کافری­ست رنجیـدن۴ به پیر می­کده گفتم که چیست راه نجات؟ به­ خواست جام می و گفت عیب­ پوشیدن۵ ز خط ِ یار بیاموز مهر با رخ خــوب، که گرد عارض خوبان خوش است گردیدن۶ مراد ِ دل ز تماشای ِ باغ ِ عالم چیست؟ به دست مردم ِ چشم از رخ ِ تو گل چیدن۷ عنان به میکده خواهیم تافت زین مجلس، که وعظ ِ بی عملان، واجب است نشنیدن۸ به رحمت ِ سر ِ زلف ِ تو واثقم ور نه، کشش چو نبود از آن سو چه سود کوشیدن۹ مبوس جز لب ِ ساقی و جام می حافظ، که دسـت ِ زهد فروشان، خـطاست بـوسیدنسر بیت غزل، با «منم» آغاز می­شود؛ رهرو، خود را در دو بیت نخست، به خوانش­گر می­شناساند؛ از خویش می­گوید؛ سخن می­آراید؛ پنهان می­ستاید، رجز می­خواند؛ در بیت سوم برای خویش و دیگران، پند میدهد؛ یاد می­آورد در رتبه، پیر و راهبر نیست، نباید چنان سخن گوید؛ رو به پیر و بزرگ میکده، خود را وامی­نهد؛ در بیت چهارم پرسشی تدارک می­بیند، تا شاعر پند از زبان پیر بسراید؛ ابیات پنج، شش، هفت و هشت نیز ادامه پند هستند، اگر چینش به همان شکل باشد، که در غزل نمایان است، ابیات پی­آمد نیز، پندهایی هستند که از زبان پیر میکده، جاری می­شوند؛ اما می­انگارم، ابیات پنج، شش، هفت و هشت، می­توانند پیش از بیت چهارم نیز بنشینند، آنگاه، همانند بیت سوم، پند از زبان رهرو است،؛ ادامه ی منم گویی­های سرآغاز؛ در این پندار، اگر بیت هفت و هشت جابجا شوند، با دیدگاهم بهتر هم­آوا می­شود، آنگاه بیت هفت نیز، برهان هستی کشتی خویش، بیش­تر می­نمایاند؛ پرسشگر و راهرو، سخنان خویش را، انگاری مجلس وعظ و اندرز می­انگارد، در پایان سخن، با خویش می­گوید، از این مجلس وعظ، عنان به میکده خواهیم تافت؛ خود را راهبر به میکده می­داند، همچنان که در منم­های بالاتر نیز بود، و در سرآغاز غزل؛ آنگاه که رهرو پس از اندرز و بستن مجلس وعظ، به میکده رسید، می­تواند بپرسد و بسراید به پیر میکده گفتم، و پیر نیز در بیت هشت و بیت نهم، اندرز خویش واگویه کند هرچه نسخه ­های خویش را گشتم، که فهرست آنها در پائین مردمک دیدگان شما را خواهند آراست؛ نیافتم، این آرایشی را که ستودم؛ اگر آرامش ابیات را همانگونه که در بالاست بیانگاریم، بیت اول، دوم و سوم، منم های پرسشگر است؛ انگار که پرسشگر در میکده باشد، بیت چهارم، پرسش و پاسخ پیر را نشانه می­رود؛ ابیات پنج و شش، ادامه ی سخن پیر خواهند بود؛ بیت هفت، سردرگمم می­کند، معنی عنان به میکده خواهیم تافت زین مجلس، در ادامه ی گفتگو به سخن پیر نمی­ماند؛ پیر میکده، همیشه مقیم است، عنان تافتن از مجلس وعظ، که همان میکده است، به میکده چرا؟ آیا می­خواهد بگوید از پند و اندرز برگردیم، به همان بودن و خوش­باشی در میکده؛ یا اینکه بیانگاریم، پیر میکده نیز در مجلس وعظ پرسشگر، و منم گو نشسته بوده، که سخن چنین می­سراید؛ می­گوید پاشو برویم، اما در این گمان هم، ناروا بر پرسشگر خواهد رفت همانکه نگاشتم دلخواهم، چینش ابیات به شکل ۱، ۲، ۳، ۵، ۶، ۸، ۷، ۴، ۹ است، جستم، اما در هیچ نسخه ­ای چنین چینشی نیافتم؛ در زیر چینش ابیات در نسخه ­های دیوان­های حافظ موجود در کتابخانه ­ام را، بنگرید؛ جلوی هر نسخه، شیوه ی آرایش ابیات آن نسخه را آورده ­ام؛ اعداد شماره ی بیت غزل نشسته بر تارک این نگاشته هستند، از راست به چپ؛ دو نسخه از کتاب­هایم، بیت هشت را در خود ندارند؛ ناسازی واژه ­ها را زیر هر بیت آنجا، آن پایین، که گشودن رازواره ­های ابیات را کوشیده ­ام، نگاشته ­امنسخهء پنج جلدی شرح غزل­های حافظ، حسینعلی هروی ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۷، ۸، ۹دیوان خواجه شمس ­الدین ­محمدحافظ شیرازی،نشریساولی ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۷، ۸، ۹حافظ به سعی سایه، مقابله با سی نسخهء مشهور ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۷، ۸، ۹ در نسخهء انتشارات نگار به خط میرعمادالحسنی ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۸، ۷، ۹دیوان حافظ، تطبیق حسین الهی ­قمشه ­ای، نشر سروش ۱، ۲، ۳، ۴، ۷، ۶، ۸، ۵، ۹ نسخه کتابخانهء دانشگاه پنجاب کتابت سال ۸۴۹ ق ۱، ۲، ۳، ۴، ۶، ۷، ۵، ۹دیوان خواجه شمس­ الدین ­محمد حافظ شیرازی، نشر علم ۱، ۲، ۳، ۴، ۶، ۷، ۵، ۹ دیوان خواجه ­شیرازحافظ محیط طباطبائی نشردیزکوهی ۱، ۳، ۴، ۶، ۲، ۵، ۷، ۸، ۹دیوان کامل حافظ شیرازی، نشرآتلیه ­ محمدسلحشور ۱، ۳، ۴، ۶، ۲، ۸، ۷، ۵، ۹ دیوان حافظ، مقابله بخرمشاهی، نشر نیلوفر ۱، ۳، ۴، ۶، ۲، ۸، ۷، ۵، ۹ نسخه عبدالرحیم خلخالی ۸۲۷ قنسخه کتابخانه بادلیان آکسفورد کتابت سال ۸۴۳ ق ۱، ۳، ۴، ۶، ۲، ۸، ۷، ۵، ۹دیوان حافظ به 20زبان،یونسکو،انتشارات جانزاده ۱، ۳، ۴، ۶، ۲، ۸، ۷، ۵، ۹حافظ علامه ­قزوینی و دکترقاسم غنی،نشر حسین ­خسروی ۱، ۳، ۴، ۶، ۲، ۸، ۷، ۵، ۹ حافظ به ­سعی قزوینی ودکترقاسم غنی،نشر­پیک ­فرهنگ ۱، ۳، ۴، ۶، ۲، ۸، ۷، ۵، ۹حافظ ­از نسخه ­تصحیح قزوینی و غنی، نشراقبال ۱، ۳، ۴، ۶، ۲، ۸، ۷، ۵، ۹حافظ شیرازی انگلیسی، ترجمه کلارک ویلبرفورس ۱، ۳، ۴، ۶، ۲، ۸، ۵، ۷، ۹ نشرکلکته، سال ۱۸۸۱ میلادیدیوان لسان ­الغیب، خط کریمی، چاپ بمبئی ۱۳۲۹ هـ ۱، ۳، ۲، ۴، ۷، ۶، ۸، ۵، ۹ غزلیات حافظ،انتشارات پدیده خط سیف­ الله یزدانی ۱، ۳، ۲، ۴، ۷، ۶، ۸، ۵، ۹۱ منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن، منم که دیده نیالوده‌ام به بد دیدنمنم آدم بسیارگوست، سخن­ چین را نیز گویند؛ شهره بودن در شهر نامور و نامدار بودن به نیکی یا بدی است؛ عشق همان شیفتگی است، بسیار دوست داشتن است؛ عشق ورزیدن عشق­بازی کردن و عشق­ باختن را گفنه اند؛ بد دیدن بیان اندیشه ی بد و بدگمانی، در باره ی نهاده یا شخص دیگر، نگاه از روی آزمندی برای فریب و نیرنگ­بازی را نیز گویند؛ یعنی در شهر به عاشقی نام­ آورم، نامورم به عشق ورزیدن؛ اما هرگزی چشم خویش را به بد دیدن نیالوده ام؛ با این که از دیدن زیبائی­ها سیر نمی­شوم، هرگز به کنش دیگران بدگمان نبوده، نیرنگ­باز نیستم؛ چشم به دیدن زشتی­ها خوگر نکرده ام؛ ناموری ام چه خوب بود باشد چه بد، همیشه پاکدامن، و پندار نیک در یادم بوده است؛ شاید شهره ی شهر بودن به عشق ورزیدن را، بتوان کردار نیک نیز نامید، البته که به یاری از ابیات زیرین۲ به می پرستی از آن نقش خود زدم بر آب، که تا خراب کنم نقش خود پرستیدندر نسخه ­های استاد محیط، الهی ­قمشه ­ای، پنجاب، نشر یساولی، نشر علم، حافظ به سعی سایه، انتشارات پدیده به جای زدم بر آب، بر آب زدم، نگاشته آمده؛ در نسخه نشر علم به جای نقش، رنگمـِی همان باده است، شراب ِانگور و نوشابه ی مستی ­آور؛ مـِی پرستی مـِی­ خوارگی است، خوگر به نوشیدن شراب شدن؛ نقش رنگ ­آمیزی را به بیان می­نشیند، بازیگر شخصیت نمایشنامه، و نقاشی کشیدن را نیز گویند؛ نقش بر آب زدن روی آب نقاشی کردن است، کنایه از کار بی­هوده، کار ناممکن، سطح آب را نتوان به جای بوم نقاشی گرفت؛ نقش خود بر آب زدن کیش ِپنهان ِدل ِخویش را پیش دیگران رسواکردن است، برای رسیدن به دوست، به باورهای درباره ی خویش توجه نکردن است، هرچه دوست خواهد همان؛ آب زدن رام کردن و فرونشاندن خشم را گویند؛ با این پیش­نیاز، نقش خود بر آب زدن را، رام کردن آرزوهای دور و دراز نیز می­توان خواندیعنی با مـِی­ خواره جلوه ­دادن خویش، نقش خود را شستم و کیش شخصیت ­ام را، در اندیشه و باور دیگران از بین بردم؛ با این برهان خود را به می پرستی شهره کردم، تا نام نیک خود را، بین مردم از میان ببرم؛ تا با زهد ریایی، که ملازم خودپرستی است، نتوانم خویش را نزد دیگران پارسا بنمایانم، تا دیگری یا خویشتن را، به پرستیدن کیش خویش وادارم؛ نقش وجود خویش بر آب افکندم، تا پاک و شسته شود، و نقش خودپرستی ­ام، همچو نقشی باشد بر روی آب؛ نماند۳ وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم، که در طریقت ما کافریست رنجیدن در نسخه ­های بادلیان و پنجاب به جای طریقت، شریعتوفا کردن بجای آوردن پیمان است، و پای­مردی در عهد، اجرای شرط دوستی، محبت، بسنده ­بودن نیز باشد؛ ملامت کشیدن سرزنش دیگران به جان خریدن است، همان تحمل و رواداری؛ خوش ­باشیم آسایش ­داشته ­باشیم، آسوده و بی ­خیال ­بودن بخوانید؛ طریقت رهروان را به خدای رساند، روش است، آئین و مذهب را نیز گویند، طریقت با شریعت ناساز است، رهرو طریقت همان صوفی است؛ کافر ناسپاس است و گاه پوشاننده ی حق؛ رنجیدن همان آزرده شدن استیعنی پیمان به جای آوریم و وفادار بمانیم، خار مغیلان سرزنش­ها را به جان پذیرا، آزرده نیستیم، آسوده ­ایم؛ رنجش در آئین ما ناسپاسی ­ست؛ هرچه سرزنش از دوستان بشنویم، ارادت خویش به آن­ها از دست وانمی­نهیم۴ به پیر می­کده گفتم که چیست راه نجات؟ به ­خواست جام می، و گفت عیب­پوشیدندر نسخه ی محمد سلحشور که عیب ­پوشیدن؛ در نسخه ی بمبئی، به جای عیب پوشیدن، باده نوشیدن؛ در نسخه ­های پنجاب، الهی ­قشمه ­ای، خط میرعماد، نشریساولی، نشرعلم، حافظ به ­سعی سایه، انتشارات پدیده، به جای عیب، راز؛پیر همان راهبر، پیر طریقت را نیز گویند؛ پیر میکده بزرگ می­خانه است؛ راه نجات راه رهایی و راه رستگاری؛ عیب ­پوشیدن پنهان داشتن گناه دیگری، ناروای دیگری را پوشاندنیعنی از پیر میکده پرسیدم راه رستگاری چیست؟ جام می درخواست کرد، سپس گفت راز ناروای دیگران را پوشیده نگه ­داشتن؛ کنش پیر میکده، همان درخواستن جام می، سپس رهنمود راز ناروا پوشانیدن؛ آموزش کاربردی است؛ پیش چشم پرسنده، جام می می­گیرد و می­گوید به کس مگو؛ می را پنهان می­خورده ­اند، در آن روزگار؛ خبرکش­ها پرده از کار برمی­داشتند؛ پیر می­گوید بهتر آن است هر کس به کار خویش سر بسپارد؛ کار دیگران را ناروا نداند، خبرکشی نکند۵ ز خط یار بیاموز مهر با رخ خوب، که گرد عارض خوبان خوش است گردیدنادامه ی رهنمود از سوی پیر میکده، به سفارش این چینش ابیاتخط همان زلف است، شاید هم خطی که نقاش برای نمایاندن، رخ و رخسار می­کشد از گردی صورت؛ خط یار همان دور چهره و رخسار یار، یار آن­کس که پند از پیر می­شنود؛ مهر آفتاب است و محبت نیز؛ رخ سیمرغ را گویند و اینجا مراد رخسار است و چهره؛ خوب اینجا زیبا و زیباروی را میگوید؛ گرد ِعارض گردی ِچهره؛ خوبان زیبارویان؛ گردیدن دورچیزی ­گردیدن است، خود را تصدق کردن؛یعنی مهرورزی را از زلف زیبارویان بیاموز، گردیدن دور چهره ی خوبان خوش است؛ فناشدن، خود را فداکردن و تصدق ­کردن خود برای نمایاندن یار و معشوق را، از خط چهره ی یار بیاموز۶ مراد دل ز تماشای باغ عالم چیست؟ به دست مردم چشم از رخ تو گل چیدندر نسخه ­های خلخالی، نشر علم به جای تماشای، تمنای؛ در نسخه ­های بادلیان، پنجاب، بمبئی، میرعماد، انتشارات پدیده به جای دل، ما؛باغ عالم یعنی این جهان؛ مردم مردمک چشم؛ رخ تو رخسار زیبای تو، آن­چه آفریده­ ای؛ گل­چیدن انتخاب زیبا و زیبارویان، هر رویدادی نکوست؛ یعنی پیر است که می­پرسد خواسته ی دل از گردش و نگاه به باغ این جهان از چیست؟ سپس، خویش پاسخ پرسش خود را بیان می­دارد با دست مردمک چشم بینا، از رخ تو گل چیدن؛ می­گوید انسان باید سراسر، شیدای زیبائی باشد، ناروا را به انتخاب ننشیند؛ از نظر عرفا این بیت، حمد و سپاس باری تعالی می­گوید۷ عنان به میکده خواهیم تافت زین مجلس، که وعظ بی عملان واجب است نشنیدندر نسخه­ های استاد محیط، بادلیان روان به میکده خواهیم تاخت زین مجلس؛ در نسخه ی میرعماد به طوف میکده خواهیم رفت زین مجلسیعنی پیر میکده در ادامه ی سخن خویش می­گویند باز از این مجلس پند و اندرز روگردان خواهیم شد، عنان اسپ چموش درون خویش از این پند و اندرز دادن برخواهیم تافت؛ نشنیدن پند و اندرز بی ­کرداران، واجب است۸ به رحمت سر زلف تو واثقم ور نه، کشش چو نبود از آن سو چه سود کوشیدندر نسخه ­های میرعماد، بادلیان به جای ور نه، ور نی؛ در نسخه ی بادلیان به جای سو، سر؛ در نسخه ­های پنجاب، دیوان حافظ نشر علم، این بیت وجود نداردیعنی تنها، کوشیدن سالک و راهرو بسنده نیست، نظر لطف پرورگار هم لازم است؛ این بیت انگار دعا باشد؛ در داستان­های هزارویک­شب و در همان کهن قصه ­ها، گاه، زلفِ یارِ دربند و زندانی، جانشین ریسمان و کمندی بود، تا از پنجره آویزان شود و معشوق را، از پائین به بالا بکشاند؛ با این پندار معنی شعر اینکه سر زلف تو به من رحمت خواهد آورد، باید سر زلف تو گیرم، تو نیز از بالا جسمم را به سوی خود بالا بکشانی؛ تا تلاش نتیجه دهد، وگرنه به تنهائی نمی­توانم خود را به تو برسانم۹ مبوس جز لب ساقی و جام می حافظ، که دست زهدفروشان خطاست بوسیدندر نسخه ­های میرعماد، بادلیان، پنجاب، نشر یساولی، نشر علم، حافظ به سعی سایه، نشر پدیده، به جای ساقی، معشوقتفسیر و نگارش و انتشار ا شربیانی ۲۱۱۲۱۳۸۹ تهرانتاریخ بهنگام رسانی 30051399هجری خورشیدی؛ ا شربیانی

  2. says:

    Hafez by Sayeh Hafez Hushang EbtehajHushang Ebtehaj H E Sayeh‎ lit Shade is an Iranian poet of the 20th century whose life and work spans many of Iran's political cultural and literary upheavalsHafez collected works are regarded as a pinnacle of Persian literature and are often found in the homes of people in the Persian speaking world who learn his poems by heart and still use them as proverbs and sayings His life and poems have been the subject of much analysis commentary and interpretation influencing post 14th century Persian writing than any other authorتاریخ خوانش این نسخه سال 1994 میلادیزلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست، پیرهن چاک، و غزلخوان و صراحی، در دستنرگسش عربده جوی و، لبش افسوس کنان، نیم شب، دوش، به بالین من آمد، بنشستسر، فرا گوش من آورد، و به آواز حزین، گفت ای عاشق دیرینه ی من، خوابت هستعاشقی را، که چنین، باده ی شبگیر دهند، کافر عشق بود، گر نشود، باده پرستبرو، ای زاهد و بر دُردکِشان، خرده مگیر، که ندادند جز این تحفه، به ما، روز الستآنچه او ریخت، به پیمانه ی ما، نوشیدیم، اگر، از خمر بهشت است و، گر از، باده ی مستخنده ی، جام می و، زلف گره گیر نگار، ای بسا توبه، که چون توبه ی حافظ، بشکست چند سطر برای آشنائی با نسخه ی حافظ به سعی سایه نسخه ی حافظ به سعی «سایه»، از زمان نخستین انتشار توسط انتشارات توس در زمستان سال 1372هجرت خورشیدی تا به امروز، از آوازه ی ویژه، و گرانبار خویش همچنان بهره می­برد؛ هرچند، «هوشنگ ابتهاج، هـا سایه» نیز، خود از نسخه ی «خانلری» سود برده است، و کار را با مقابله ی دیوان با نسخه ­های سی ­و یک گانه ی مرجع، و اقدم نسخ دنبال نموده، و سعی بسیار کرده است؛ در آغوش «حافظ به سعی سایه»، 484غزل ناب و 4قصیده، 5مثنوی و 10قطعه و 16غزل مشکوک غنوده است، و هر آنگاه که سر کتاب باز کنید، بلادرنگ نرگس شهلای خود، به غمزه و عشوه میگشایند؛ در آرایش کتاب، تا صفحه ی 51، مقدمه ی سایه به تاریخ اسفند 1372هجری خورشیدی، بر تارک صفحات کتاب بنشسته است، سپس تا صفحه ی 73، فهرست الفبایی قافیه و مطلع است، و تا صفحه ی 78، راهنمای جدول و نشانه ی نسخه ­ها در پی آمده، آنگاه غزل­های آرمیده از صفحه ی 81، تا ص 564، کتاب را با سند محضری، به نام خویش ثبت کرده ­اند، سپس قصیده ­ها از صفحه ی 567، تا صفحه ی 580، پاچه ­خواری خوش ­آیند خویش آغازیده­ اند؛ مثنوی­ها از صفحه ­های 583، تا ص 593، رخ ابیات خویش برون ­آورده، کشف حجاب کرده ­اند، قطعه ­ها نیز از صفحه ی 597، تا ص 606، شهد خویش به این «کندوی عسل» افزوده ­اند؛ آنگاه غزل­های مشکوک از دیدگاه «سایه»، از صفحه ی 609، آغاز، و به صفحه ی 624، خود را، لای صفحات، از خجالت مخفی کرده ­اند؛ در ادامه­ ی آرایش کتاب سپس ابیات عربی ست، با ترجمه ی جناب دکتر «محمدرضا شفیعی کدکنی»، که از صفحه ی 627، با ذکر شماره غزل و سطر آغاز، و در صفحه ی 639، به انتهای ابیات عربی می­رسند؛ جدول ماخذ، که نحوه ی حضور هر یک از بیت­ها در هر غزل، و در هر یک از سی ­و یک نسخه ی اساس پژوهش است، از صفحه ی 643، آغاز، و در صفحه ی 696، ختم به خیر می­شوند؛ سپس آمار استفاده از نسخه ­های اساس پژوهش در متن، از صفحه ی 699، تا ص 701، در پی می­آیند، و از صفحه ی 705، گزارش نسخه ­های کهن، اقدم، یا همان مراجع سی ­و یک گانه آغاز شده، و گزارش نسخه ها و کتاب، در صفحه ی 716، به پایان «سعی سایه» می­رسد؛تاریخ بهنگام رسانی 08061399هجری خورشیدی؛ ا شربیانی

  3. says:

    The Divan دیوان حافظ Hafız Divan #1 HafezThemes of his ghazals include the beloved faith and exposing hypocrisy In his ghazals he deals with love wine and taverns all presenting ecstasy and freedom from restraint whether in actual worldly release or in the voice of the lover speaking of divine loveHis influence on Persian speakers appears in divination by his poems and in the freuent use of his poems in Persian traditional music visual art and Persian calligraphy His tomb is visited often Adaptations imitations and translations of his poems exist in all major languagesتاریخ نخستین خوانش یکی از روزهای سال 1971میلادی؛ و ؛در واژه های هر مصرع از شعر حافظ، یک جلد گفتار نانوشته پشتش هست، سعدی استاد سخن بوده اند، ولی حافظ، «لسان الغیب» است، حافظ، حافظ ِ قرآن با چهارده روایت بوده، آنهم در زمانیکه، هر سخن، و هر گفتار تفتیش میشد؛ ببینید «الا یا ایها الساقی ادر کاسا فناولها»، این بیت را، هرچند به دیگران، از اعراب نیز نسبت داده اند، ولی فکر نمیکنم این نسبت دادنها درست باشند؛ «یزید» در حدی نبوده، که بیتی چنین پرمعنی بسراید؛ این بیت یک اقیانوس، معنی در خود نهفته دارد؛ بهترین حمد است، که دیده ام؛ «الحمد لله رب العالمین»؛ ای ساقی، پر کن پیاله را، و آنرا به گردش درآر؛ پیاله، عالم گردون است، که از کثرت، باید پر میشد، که شده، اینجا، «ادر» فعل امر، از مصدر ادارة، به معنی چرخاندن، و به گردش درآوردن است، که او که هست، عالم را همچو جامی به گردش درمیآورد؛ «کاس» یعنی جام؛ «ناول» فعل امر است از «مناوله»، به معنی چیزی را به کسی دادن، با دراز کردن دست؛ دیوان شعر «یزید بن معاویة بن ابی سفیان» جَمَعَه حَقَقه صلاح الدین منجّد دارالکتاب الجدید، بیروت لبنان، در سال 1982میلادی چاپ شده، و در آن دیوان، از این بیت خبری نیست، البته شاید از حافظ هم نباشد، ولی ایشان فهمیده اند، که این حمد چه زیبائی نهفته، در خویش پنهان دارد، و آخرین بیت غزل را بنگرید، که به کسی نسبت داده نشده، «متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها»، «تلق» از فعل «لـَقـِی»، «یلقی» و مصدر «لقاء» به معنی کسی را دیدن، یا با کسی برخورد کردن، به دیار باقی شتافتن، و با دوست همسفره شدن است؛ «تهوی»، از فعل «هـَو ِی َ یـَهوی» و مصدر «هـَوَی» به معنی دوست داشتن است؛ «دَع»، فعل امر از فعل «وَدَع َ یَدَع ٌ»، و مصدر «وَدع» به معنی ترک کردن و واگذاشتن است، «ا َهمـِل» فعل امر از فعل «ا َهمَل» و مصدر «اهمال» به معنی بی مصرف گذاشتن چیزی، یا فراموش کردن آن است؛ یعنی در ظاهر معنی البته، اگر میخواهی حضور قلبی، با معشوق داشته باشی، از یاد او غافل مباش، و وقتی به معشوق رسیدی، هرچه جز اوست نادیده بگیر؛تاریخ بهنگام رسانی 24061399هجری خورشیدی؛ ا شربیانی

  4. says:

    The Divan Hafez Khwāja Shams ud Dīn Muḥammad Ḥāfeẓ e Shīrāzī known by his pen name Hafez Ḥāfeẓ 'the memorizer; the safe keeper' was a Persian poet who lauded the joys of love and wine but also targeted religious hypocrisy His collected works are regarded as a pinnacle of Persian literature and are often found in the homes of people in the Persian speaking world who learn his poems by heart and still use them as proverbs and sayings His life and poems have been the subject of much analysis commentary and interpretation influencing post 14th century Persian writing than any other authorتاریخ نخستین خوانش یکی از روزهای سال 1971میلادی؛ پس از آن روز نمیدانم چند بار به این دیوان نگاهی انداخته، یا غزلی را مزه مزه کرده ام، یک یک مصرعها و تک تک بیتها و یکان یکان غزلهای سی نسخه ی متفاوت از اقدم نسخ دیوان را با هم مقایسه کرده ام، و فهرستهای بلند بالایی گرد آورده ام که امیدوارم روزی زیور طبع به تن خویش بپوشد و پژوهشگران را به کار آیدغزل 167 حافظ خلوت نشین۱ حافظِ خلوت نشین، دوش به میخانه شد، از سرِ پیمان برفت، با سرِ پیمانه شد۲ شاهدِ عهدِ شباب، آمده بودش به خواب، باز به پیرانه ­سر، عاشق و دیوانه شد۳ صوفی مجنون که دی، جام و قدح می­شکست، زود به یک جرعه می، عاقل و فرزانه شد۴ مغ بچه ­ای می­گذشت، راهزن ِ دین و دل، در پی ِ آن آشنا، از همه بیگانه شد۵ آتش ِ رخسار ِ گل، خرمن ِ بلبل بسوخت، چهره ی خندان شمع، آفت ِ پروانه شد۶ گریه ی شام و سحر، شکر، که ضایع نگشت، قطره ی باران ما، گوهر ِ یکدانه شد۷ نرگس ِ ساقی بخواند، آیت ِ افسونگری، حلقه ی اوراد ما، مجلس ِ افسانه شد۸ منزل حافظ کنون، بارگه ِ پادشاست، دل سوی دلدار رفت، جان بر جانانه شدنخستین واژه ی بیت نخست را، گاه «زاهد» نیز نگاشته ­اند، آیا «حافظ» خویش را «زاهد» می­پنداشته، یا دیگران چنین پنداشته ­اند؛ ایشان خویشتن را همیشه در بیت آخر سروده اند، در هر 487غزل، تنها در 26غزل، در سایر ابیات، نام خویش را آورده است، عجیب است که اینجا در این غزل، نخستین ِ واژه ها هست؛ اما این برهان، چاقویی برنده نیست، حافظ ِ ایرمان­گویِ معناگریز را؛ با سخن چند پهلو، و چند لایه ­اش؛ انگار کنید غزل­هایش، همان برلیان تراش­خورده هستند، که حضرت «حافظ»، برای شرح ماهیت نور، آن­ها را به رنگین ­کمان رنگ­ها، تجزیه می­کنند؛ هر که می­خواهد بنوشد رنگ خویش؛ یا اگر بیناست بیند نقش خویش؛ انگار دامن کبریاست، که گشوده، و بارگهی از واژه ­های سره و ناب، برگزیده، به رسالت از «قند و شکر»، «افسونگر و افسانه»، «نرگس و گیسو»، «گل و بلبل»، «شاهد و خواب»، «آشنا و بیگانه»، «پیمان و پیمانه»، «عاقل و فرزانه»، «شمع و پروانه»، «شام و سحر» و «دل و جان»؛ اگر باور ندارید، همه را در همین یک غزل می­توانید ببینید؛ برگردید و بجوئید، اگر باور ندارید؛ انگار گیتی ­اش دیگر است؛ واژه ­هایش همه مستعار، به عاریت گرفته، و خواسته از گردون گردان دیگری؛ اگر از دور، به چهره ی خوانش­گر بنگرید، واژه ­هایش آرام آرام، فال­گیر را به دنیای استعاره، و هزارتوی خانقاه خویش می‌کشد، و می­کشند، و باز، سر برهنه، و کلاه از دست داده، به بازار خویشتن خویش باز برمی‌گردانند؛ گاه تشنه کامش می­کنند، هشدار می­دهند از رهزنان اندیشه، و ناپاکان او را، و در بیت دیگر اما سیراب می­کنند، و سبز نگاهش می‌دارند، یا وارونه ی همین که نوشتم؛ غزل­های حافظ همیشه شگفت ­انگیز هستند، با رخسار و نقش زیبا، انگار همین طرفه ی شش تاق؛ دل را تا می­ربایند، می‌لرزانند؛ انگار کنید تاس لغزنده هستند، و خوانش­گران را می‌لغزانند، تا همچو مور، بیفتیم به دام ِ دامن ِ آنچه می­خواهند بسرایند؛ واژه ­ها و گستره ی معنا، دست یکی می‌کنند، تا تسخیر کنند آن کس که روبروی غزل بنشسته است؛ گویی عروسی کلمات است، و جشن واژگان؛ نقاشی‌های زبان پارسی؛ موسیقی شکر، که هوش از همه می­ربایند، و چون نسیم می‌برند، تا جایگاه عشق، و خواستگاه عاشق؛ ا شربیانی

  5. says:

    The Poems of Hafez HafezKhwāja Shams ud Dīn Muḥammad Ḥāfeẓ e Shīrāzī known by his pen name Hafez Ḥāfeẓ 'the memorizer; the safe keeper' was a Persian poet who lauded the joys of love and wine but also targeted religious hypocrisy His collected works are regarded as a pinnacle of Persian literature and are often found in the homes of people in the Persian speaking world who learn his poems by heart and still use them as proverbs and sayings His life and poems have been the subject of much analysis commentary and interpretation influencing post 14th century Persian writing than any other authorXLIITRUE love has vanished from every heart;What has befallen all lovers fair?When did the bonds of friendship part?—What has befallen the friends that were?Ah why are the feet of Khizr lingering?—The waters of life are no longer clearThe purple rose has turned pale with fearAnd what has befallen the wind of Spring?None now sayeth A love was mineLoyal and wise to dispel my careNone remembers love's right divine;What has befallen all lovers fair?In the midst of the field to the players' feetThe ball of God's favour and mercy cameBut none has leapt forth to renew the game—What has befallen the horsemen fleet?Roses have bloomed yet no bird rejoicedNo vibrating throat has rung with the tale;What can have silenced the hundred voiced?What has befallen the nightingale?Heaven's music is hushed and the planets rollIn silence; has Zohra broken her lute?There is none to press out the vine's ripe fruitAnd what has befallen the foaming bowl?A city where kings are but lovers crownedA land from the dust of which friendship springs—Who has laid waste that enchanted ground?What has befallen the city of kings?Years have passed since a ruby was wonFrom the mine of manhood; they labour in vainThe fleet footed wind and the uickening rainAnd what has befallen the light of the sun?Hafiz the secret of God's dread taskNo man knoweth in youth or primeOr in wisest age; of whom would’st thou askWhat has befallen the wheels of Time?تاریخ نخستین خوانش سال 1971 میلادی و بارها پس از آنعنوان شعرهای حافظ؛ شاعر حافظ؛ا شربیانی

  6. says:

    Hafez of Ahmad Shamloo Hafez Ahmad ShamlooAhmad Shamlou also known under his pen name A Bamdad December 12 1925 – July 23 2000 was an Iranian poet writer and journalist Shamlou was arguably the most influential poet of modern Iran His initial poetry was influenced by and in the tradition of Nima Youshij In fact Abdolali Dastgheib Iranian literary critic argues that Shamlou is one of the pioneers of modern Farsi poetry and has had the greatest influence after Nima on Iranian poets of his era Shamlou's poetry is complex yet his imagery which contributes significantly to the intensity of his poems is simple As the base he uses the traditional imagery familiar to his Iranian audience through the works of Persian masters like Hafiz and Omar Khayyám For infrastructure and impact he uses a kind of everyday imagery in which personified oxymoronic elements are spiked with an unreal combination of the abstract and the concrete thus far unprecedented in Persian poetry which distressed some of the admirers of traditional poetry In 1968 Ahmad Shamloo began his study of Hafiz the classical grand poet of the Persian language This book is the result of that research'sتاریخ نخستین خوانش این نسخه ماه فوریه سال 1971 میلادینسخه ­هایی که روانشاد «احمد شاملو» برای نگارش «حافظ شیراز»، از آن­ها بهره برده ­استالف نسخه ی مصحح پژوهشگر معاصر «ابوالقاسم انجوی شیرازی 1300 هجری خورشیدی تا 1372 هجری خورشیدی» معروف به «نجوا» که «دیوان خواجه حافظ شیرازی» ایشان، به زعم برخی حافظ شناسان، کامل‌ترین دیوان حافظ است «انجوی» در کتاب «دیوان خواجه حافظ شیرازی»، گونه‌ ها و روایات مربوط به اشعار حافظ را گرد­آوری و ارائه کرده‌ استد نسخه ی دکتر «جلالی نائینی»، هندشناس ایرانی، و دکتر «نذیر احمد» استاد ادبیات و زبان فارسی و حافظ پژوه هندیف نسخه ی «مسعود فرزاد 1280 هجری خورشیدی تا سال 1360 هجری خورشیدی»، مسعود فرزاد، نویسنده، شاعر، هنرمند، مترجم و ادیب نام ­آور و معاصر ایران، استاد دانشگاه شیراز بودند، که پژوهش ژرفی در باره ی حضرت حافظ داشتند، که انتشارات «دانشگاه شیراز» آنرا به چاپ رسانیده است «فرزاد» از جمله ی نخستین کسان از ایرانیان بود، که حافظ را به جهانیان معرفی کرد مهمترین اثرش، «تصحیح دیوان حافظ» است، ایشان برای تصحیح دیوان حافظ از «نسخه مرجع 22» و « نسخه مرجع 30» سود برده ­اندق نسخه ی معروف به «قزوینی ­و دکترغنی»، که «شاملو» در جداول خود، از آن نسخه با حرف «ق» یاد نموده است و ترتیب ابیات آن نسخه را، ماخذ مقایسه ی خویش، با دیگر نسخه ­ها قرار داده است این نسخه همان «مرجع 15»، در فهرست سی ­و یک گانه، از اقدم نسخه ­های مرجع استس نسخه ی مورد استفاده ی پژوهشگر سده دهم هـق «محمد سودی بُسنوی»، درگذشته به سال 1000 هـق، «محمد سودی» شرح معروف خویش، «شرح سودی» را براساس آن تدوین، و نگاشته استن نسخه ی دکتر «سلیم نیساری متولد روز 21 آذر سال 1299 هجری خورشیدی، تبریز»، استاد ادبیات فارسی، نسخه‌ پژوه، و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی، که نخستین کتاب‌ها را، در زمینه ی آموزش زبان فارسی، به غیرفارسی‌ زبانان تألیف کرده‌، ایشان «دیوان حافظ مستند بر نسخه ­های خطی سده ی نهم هجری» خویش را، بر اساس بیش از 48 نسخه ی خطی سده ی نهم هجری قمری، تدوین نموده، و آنرا به پژوهندگان و دوستاران حافظ یادگاری داده است ا شربیانی

  7. says:

    Dīvān Hafez Khwāja Shams ud Dīn Muḥammad Ḥāfeẓ e Shīrāzī known by his pen name Hafez Ḥāfeẓ 'the memorizer; the safe keeper' was a Persian poet His collected works are regarded as a pinnacle of Persian literature and are often found in the homes of people in the Persian speaking world who learn his poems by heart and still use them as proverbs and sayings His life and poems have been the subject of much analysis commentary and interpretation influencing post 14th century Persian writing than any other authorتاریخ نخستین خوانش یکی از روزهای سال 1971 میلادی؛ پس از آن روز نمیدانم چند بار به این دیوان نگاهی انداخته، یا غزلی را مزه مزه کرده ام، یک یک مصرعها، و تک تک بیتها، و یکان یکان غزلهای سی نسخه ی متفاوت از اقدم نسخ دیوان را، با هم مقایسه کرده ام، و فهرستهای بلند بالایی گرد آورده ام، که امیدوارم روزی زیور طبع به تن خویش بپوشد، و پژوهشگران را به کار آیدعنوان غزلیات دیوان خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی چاپ سنگی؛ شاعر شمس الدین محمد حافظ؛ در سال 1310 هجری قمری؛ در 298 ص؛ آغاز الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها؛ انجام سرو ارچه به آزادی خود مینازدعنوان غزلیات خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی؛ شاعر شمس الدین محمد حافظ؛ از روی نسخه ی موجود کتابخانه شخصی سید نصر الله تقوی؛ به اهتمام حسین کوهی کرمانی؛ به خط ابراهیم بوذری، تهران، شرکت مطبوعات، 1318،در 396 ص؛ موضوع شعر شاعران ایرانی سده 8 هجری سده 14 معنوان غزلیات خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی؛ شاعر شمس الدین محمد حافظ؛ از روی نسخه انتخابی حکیم قاآنی، به خط ابراهیم بوذری، تهران، ؟، سال نشر نامشخص؛ در 400 ص؛ چاپ دیگر 1368؛عنوان غزلیات خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی؛ شاعر شمس الدین محمد حافظ؛ به کوشش محسن رمضانی، خوشنویس سیف الله یزدانی؛ تهران، پدیده، 1359؛ در 17 و 400 ص؛ و؛حافظ مظهر کمال بینش است، عارفی کامل، هنرمندی بی نظیر، و انسانی ست که از مرز زمان و مکان، گامهای خویش را فراتر نهاده است همچو ایشان کمتر کسی را به بزرگی، میتوان یافت برای فارسی زبانان، حافظ، نامی، گرانمایه تر از مرزهای خیال است همه جا، از تالارهای مجلس بزرگان گرفته، تا کلبه های دور افتاده ی دهقانان ایرانی، حضور دارند با اعجازی که تنها برای ایشان خیال بتوان کرد حافظ، لسان الغیب شناخته شده است، غزال غزلش، چیزی دارد، که همگان را راضی میکند کمال زیبائی، بینش خارق العاده، و بزرگواری اندیشه، ایشان را در ردیف دیگر بزرگواران واژه ها قرار داده است منطق نیرومند، تکنیک روشن و تابناک ایشان، برای شناساندن حق و حقیقت، سیمای پرفروغ، و سرشت پاک، و دریاوش ایشان را، برای همه به روشنی مینمایاند الا یا ایها الساقی ادر کاسا فناولها، که عشق آسان نمود اول، ولی افتاد مشکلها حسد چه میبری ای سست نظم بر حافظ؟؛ قبول خاطر و لطف سخن، خداداد استا شربیانی

  8. says:

    Hafiz a uarry of imagery in which poets of all ages might mine Ralph Waldo EmersonShams Ud Din Muhammad or Hafiz is said to be an almost exact contemporary of Chaucer The pen name ‘Hafiz’ means ‘one who can recite the Koran by heart’ Not much else is known about Hafiz The poems from The Divan or Collected Works of Hafiz is in fact or less all we know of his life where we learn that Hafiz received his gift of poetry from a Gypsy mystic scholar who appears only once in a while to mortalsBackgroundHafiz lived in what was called the ‘times of troubles’ of the Persian civilization just before the establishment of the Timurid Dynasty again forcing us to draw parallels with ChaucerBefore entering the poetry of Hafiz we need to understand the world that produced it Hafiz was a Shi’ite Shi’ism was than just a uarrel of succession for these conuered Persians it was the religion of the non Arab oppressed who found in the dispossessed Ali and his sons symbols for suffering and martyrdom It was also an outlet for the mystical and religious longings of this ancient civilization expressed through the cracks of a much rigorous new religion which forbids much of the Dionysian aspects of Persian culture as well as their ecstatic connection with the mysticalWithout keeping in mind the two major currents of religious influence in Persia at the time Shi’ism and Sufism font of much of the lyric poetry of the time Hafiz cannot be fully appreciated The suffering and pathos of early Shi’ism and the pantheism and the life celebration of Sufism comes together in Hafiz to form an exhilarating yet humanizing mix that has given it such grandeur and such an endearing personal uality allowing it to transcend time and still touch our heartsSo the Sufist deification or re deification of wine and of the wine keeper as well as the Madhushala मधुशाला and the neo Platonian conception of the divine as Absolute Beauty all meld together in Hafiz’s poetry to form an intoxicating yet deeply sad mix Here again we can notice the parallels between medieval poetry of Chaucerian English and the personal lyric poetry of the PersiansImageryMedieval Persian poetry trades in a number of stock images such as the moon as the perfect lover’s cheeks; the rose as the lover’s face; the hyacinth the curling locks; the cypress the graceful form Leading to dual images of the nightingale helplessly enad of the rose; the morning breeze as the messenger of love; the scent of musk the beloved’s smell of tresses; the beloved as seller of sweetmeats and the lover poet as an elouent sweet loving parrot All leading us to the eternal image of the Lover contemplating the Absolute Beauty of Man gazing at GodThis stylized imagery forms the basic stock and trade of all such poets much of the poet’s art consists in the ingenious recombination and re application of these traditional stock symbolsAnd Hafiz’s genius is the extraordinary degree to which they become vivid natural and spectacularly personal in his handsSuch a poet as Hafiz depends on an audience which takes these stock images for granted yet which is sufficiently sophisticated to appreciate the subtleties and ingenuities understanding the poems on several simultaneous levels of significanceAgain we are drawn to the comparison of how the same dynamics enliven Chaucer’s poetry with the multi fold allegorical interpretation of scripture and other devicesThus almost any poem of Hafiz can be read on at least three levels of significance though one or the other might be foremost and highlighted As a celebration of wine and love of sensuality; in terms of Sufi theology as experiences of the universal mystic beloved transposed as the Divine Sacred and profane love thus intermixing un self consciously; as courtly panegyrics lauding his kingly masters as euals to the godsThe following are a few pointers that are not applicable to Hafiz alone but for much of oriental poetry I have found it important to keep such distinctions in mind to understand poetry that at first glance seems outlandishly far away While much of this comes from the translator’s notes it might be useful advice for reading other beautiful works tooAdd to all this the consideration that these were meant to be sung and not to be read and were composed mostly impromptu on the urging of an unforgiving patron and we can begin to see the true genius of the poetryStructureHafiz’s poetry and in fact much of oriental poetry seems disconnected to the modern ear drawing criticism such as being ‘oriental pearls strung on a random sting’ but this is because they were not influenced by the ‘beginning middle end’ Aristotelean conception of structuring The unity in such poetry emerges from a symbolic unity of the leading imagery of each Ghazalcouplet each linked to the others only through imagery but not through ideas deliberately suppressed for effect sometimes even forming multiple interlinkages skipping couplets to form multiple threads to form a delicious arabesue imagery through the poetry it is hard to conceive of In addition the whole composition being circular rather than linear allows the couplets to eventually lead you back to where you began from similar to much of the Persian miniature painting principles As if a necklace of images has at long last been clasped completedExcerptsNow for a few excerpts Boy bring the cup And circulate the wineHow easy at first love seemed but now the snags beginExcept for this one fault I can find no fault in your beauty That your face reveals no trace of truth or of love Tears tears like pearls must thread your eyelashesBefore you drink the wine from the eternal jeweled cupNone shall as Hafiz does withdraw Thought’s veilWho has not combed out language like a brideLove knows no difference between monastery and drinking boothFor the light of the Friend’s face irradiates allCome let us get drunk even if it is our ruinFor sometimes under ruins one finds the treasureA laughing wine cup a tangle of knotted hair And let good resolutions like those of hafiz be shatteredIf you sit above my grave with music and wineAt the fragrance of you I shall rise from that narrow place and danceWe are not bigots nor puritans; we need no penancePreach to us only with a cup of unmixed wineThis worship of wine Hafiz is a virtuous businessSo be resolute in performance of Righteous works

  9. says:

    The Divan Of Hafiz English PersianThe Persian poet Hafez 1320 1389 is best known as a Sufi mystic who incorporated elements of Sufism into his verses The state of God Realisation is symbolised through union with a Beloved and drinking the wine of spiritual love This compact version of the Divan of Hafez is a facsimile illuminated manuscript complete with beautiful Persian calligraphy and miniature illustrations There are 43 ghazals translated into English by classical scholar Gertrude Bell It is a truly beautiful introduction not only to the works of this beloved Sufi mystic but also to the artistry of Mahmoud Farshchian It is like getting two books in one poetry and artHafiz has no peer — GoethePoetry is the greatest literary form of ancient Persia and modern Iran and the fourteenth century poet known as Hafiz is its preeminent master Little is known about the poet's life and there are legends than facts relating to the particulars of his existence This mythic uality is entirely appropriate for the man known as The Interpreter of Mysteries and The Tongue of the Hidden whose verse is regarded as oracular by those seeking guidance and attempting to realize wishesA mere fraction of what is presumed to have been an extensive body of work survives This collection is derived from Hafiz's Divan collected poems a classic of Sufism The short poems called ghazals are sonnet like arrangements of varied numbers of couplets In the tradition of Persian poetry and Sufi philosophy each poem corresponds to two interpretations sensual and mystic This outstanding translation of Hafiz's poetry was created by historian and Arabic scholar Gertrude Bell who observed These are the utterances of a great poet the imaginative interpreter of the heart of man; they are not of one age or of another but for all time Includes Bell's translation of Hafez along with the original Persian Farsi Also included are Bell's extensive introduction on the life and poetry of Hafez and a preface by E Denison Ross

  10. says:

    Divan of Hafez Persian English Hāfez حافظKhwāja Shams ud Dīn Muḥammad Ḥāfeẓ e Shīrāzī known by his pen name Hafez Ḥāfeẓ 'the memorizer; the safe keeper' was a Persian poet His collected works are regarded as a pinnacle of Persian literature and are often found in the homes of people in the Persian speaking world who learn his poems by heart and still use them as proverbs and sayings His life and poems have been the subject of much analysis commentary and interpretation influencing post 14th century Persian writing than any other authorRoses have bloomed yet no bird rejoicedNo vibrating throat has rung with the tale;What can have silenced the hundred voiced?What has befallen the nightingale?Heaven's music is hushed and the planets rollIn silence; has Zohra broken her lute?There is none to press out the vine's ripe fruitAnd what has befallen the foaming bowl?تاریخ نخستین 1971 میلادی؛ خوانش این نسخه سال 2007 میلادی و بارها پس از آنا شربیانی

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *